10. Składniki pokarmowe podstawowe, czyli jak to jest z rozkładem B/W/T?

 

Podział składników odżywczych:

• Podstawowe - białka, tłuszcze, węglowodany.
• Witaminy.
• Składniki mineralne.

 Nie następuje tu podział na składniki mniej lub bardziej ważne, gdyż wszystkie odgrywają określone role w organizmie człowieka a ich niedobory prowadzą do poważnych schorzeń.

 Białko - jego podstawową rolą w organizmie jest dostarczenie odpowiedniej ilości aminokwasów, które służą do budowy tkanek w organizmach rosnących oraz wymianie białek tkankowych u dorosłych osobników. Jest również nośnikiem niektórych witamin i składników mineralnych. 

Zapotrzebowanie na białko u dorosłego mężczyzny wynosi 45 - 81 g/dzień w zależności od masy ciała. Nie ma potrzeby zwiększania ilości spożywanego białka przy wykonywaniu aktywności fizycznej - wyjątkiem są osoby o dużej ilości masy mięśniowej jak np. niektórzy sportowcy. 

Tłuszcze - są to składniki jadalne dzielone na tłuszcze proste (lipidy proste), tłuszcze złożony (lipidy złożone) oraz trójglicerydy. Pod względem pochodzenia dzielone są na roślinne oraz zwierzęce.  Tłuszcz w organizmie człowieka spełnia głównie funkcję energetyczną.

Zapotrzebowanie na tłuszcz wynosi ok. 30%, gdzie 10% powinny stanowić kwasy tłuszczowe nasycone. 

Węglowodany - występują powszechnie, najwięcej ich jest w roślinach.  Biorą one bezpośredni udział w metabolizmie komórkowym. Węglowodany przyswajalne są trawione, wchłaniane i metabolizowane w naszym organizmie. Źródłami węglowodanów przyswajalnych są: cukry proste (glukoza, fruktoza), dwucukry (sacharoza, laktoza) oraz wielocukry (skrobia, glikogen). Do węglowodanów nieprzyswajalnych zalicza się błonnik pokarmowy, który jest wydalany z naszego organizmu i nie jest wliczany do kaloryczności potraw. 

W diecie zdrowego, dorosłego człowieka węglowodany powinny stanowić 45 - 65% całkowitego dziennego zapotrzebowania energetycznego, czyli w przeliczeniu 320 - 460g. Według zaleceń Światowej Organizacji Zdrowia ilość energii uzyskiwana z cukrów dodanych (jedno- i dwucukrów) nie powinna przekraczać 10% dziennego zapotrzebowania energetycznego.